(ur. 5 marca 1996 w Warszawie) znany również jako Młody Jan – polski raper i autor tekstów. W kwietniu 2015 wydał swój pierwszy minialbum pt. 7. Tego samego roku raper dołączył do akcji promocyjnej popkillera pod nazwą Młode wilki. W 2016 muzyk dołączył do wytwórni Asfalt Records i jej nakładem 20 maja 2016 ukazał się debiutancki album pt. Slam. 24 listopada 2017 ukazał się drugi album pt. Nowy kolor i debiutował na 7. miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS. 1 lutego 2019 ukazał się trzeci album pt. Miłość, który zadebiutował na 3 miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS.
Cześć, nazywam się Radek, od 2014 roku kolekcjonuje autografy znanych osobistości. Zapraszam do obserwowania!
niedziela, 29 grudnia 2019
czwartek, 26 grudnia 2019
50. KRZYSZTOF ZALEWSKI
(ur. 24 sierpnia 1984 w Lublinie) – polski piosenkarz wykonujący rock i pop, multiinstrumentalista, kompozytor, autor tekstów i aktor. Po trzyletnim okresie gry na gitarze w lokalnym zespole Loch Ness, w 2002 wziął udział w drugiej edycji wokalnego talent show Idol telewizji Polsat, którą wygrał. W ramach nagrody w 2004 wydał (pod pseudonimem Zalef) swój debiutancki album studyjny, Pistolet. Wykonywał wówczas muzykę z pogranicza heavy metalu i rocka. Po zakończeniu promocji Pistoletu do 2014 pracował jako instrumentalista innych wykonawców: Katarzyny Nosowskiej, Brodki oraz zespołów Nie-bo i Hey, ponadto był członkiem grup Japoto (2010–2012) i Muchy (2012–2014). Od 2013 ponownie nagrywa i występuje solowo, już pod własnym nazwiskiem. Wydał trzy albumy studyjne: Zelig (2013), Złoto (2016) i Zalewski śpiewa Niemena (2018). Ponadto w 2018 i 2019 był częścią supergrupy Męskie Granie Orkiestra, w ramach której nagrał przeboje „Początek” oraz „Sobie i Wam”.
Laureat trzech Fryderyków i Mateusza.Jego nagrania zostały certyfikowane przez Związek Producentów Audio-Video platynową i trzema złotymi płytami. Albumy Złoto i Zalewski śpiewa Niemena były notowane w pierwszej dziesiątce ogólnopolskiej listy sprzedaży OLiS. Osiem utworów Zalewskiego dotarło do pierwszej dziesiątki Listy przebojów Programu Trzeciego, z czego cztery do miejsca pierwszego. Zagrał główną rolę w filmie Historia Roja. Prowadził audycję radiową Zalef Zgiełku dla Programu Trzeciego Polskiego Radia.
AUTOGRAF ZDOBYTY OSOBIŚCIE: 12.10.2019
Laureat trzech Fryderyków i Mateusza.Jego nagrania zostały certyfikowane przez Związek Producentów Audio-Video platynową i trzema złotymi płytami. Albumy Złoto i Zalewski śpiewa Niemena były notowane w pierwszej dziesiątce ogólnopolskiej listy sprzedaży OLiS. Osiem utworów Zalewskiego dotarło do pierwszej dziesiątki Listy przebojów Programu Trzeciego, z czego cztery do miejsca pierwszego. Zagrał główną rolę w filmie Historia Roja. Prowadził audycję radiową Zalef Zgiełku dla Programu Trzeciego Polskiego Radia.
AUTOGRAF ZDOBYTY OSOBIŚCIE: 12.10.2019
środa, 25 grudnia 2019
49.WITOLD SADOWY
(ur. 7 stycznia 1920 w Warszawie) – polski aktor i publicysta teatralny. Debiutował jako aktor 8 maja 1945 w roli Florisa w sztuce Maurice Maeterlincka „Burmistrz Stylmondu” na scenie teatru przy ul. Zamoyskiego 20 na warszawskiej Pradze. W następnych latach grał w wielu teatrach warszawskich: w Teatrze Polskim, Teatrze Nowym, Ateneum, Teatrze Klasycznym, Teatrze Studio i Rozmaitości. Po raz ostatni wystąpił na scenie w roku 1989 w roli Feldmarszałka w „Gałązce rozmarynu” Zygmunta Nowakowskiego.
W latach osiemdziesiątych rozpoczął działalność jako felietonista teatralny w warszawskich gazetach: „Życiu Warszawy”, „Życiu Codziennym”, „Słowie”, „Expressie Wieczornym” i w ukazującym się w Nowym Jorku „Nowym Dzienniku”. Od wielu lat jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej” i „Życia na gorąco”.
W uznaniu jego zasług Związek Artystów Scen Polskich nadał mu tytuł członka zasłużonego.Postanowieniem z 15 czerwca 2012 na wniosek Kapituły Orderu Odrodzenia Polski został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy twórczej i działalności artystycznej odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku został wyróżniony medalem „Pro Masovia”.
W latach osiemdziesiątych rozpoczął działalność jako felietonista teatralny w warszawskich gazetach: „Życiu Warszawy”, „Życiu Codziennym”, „Słowie”, „Expressie Wieczornym” i w ukazującym się w Nowym Jorku „Nowym Dzienniku”. Od wielu lat jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej” i „Życia na gorąco”.
W uznaniu jego zasług Związek Artystów Scen Polskich nadał mu tytuł członka zasłużonego.Postanowieniem z 15 czerwca 2012 na wniosek Kapituły Orderu Odrodzenia Polski został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy twórczej i działalności artystycznej odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku został wyróżniony medalem „Pro Masovia”.
sobota, 21 grudnia 2019
48. STANISŁAWA CELIŃSKA
(ur. 29 kwietnia 1947 w Warszawie) – polska aktorka i wokalistka, dwukrotna laureatka Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach Pieniądze to nie wszystko (2001) i Joanna (2010). Zadebiutowała w teatrze w 1968 roku. Rok później ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie pod kierunkiem Ryszardy Hanin. Występowała w teatrach warszawskich: Współczesnym (1969–1974, 1981–1983, 2006–2011), Nowym (1983–1988), Dramatycznym (1989–1990), Studio (1995–2003) i Kwadrat, a także Teatrze Nowym w Poznaniu (1990–1991). Brała udział w programach muzycznych i spektaklach Studenckiego Teatru Satyryków. W latach 2011–2015 była aktorką Nowego Teatru w Warszawie, gdzie występowała w spektaklach Krzysztofa Warlikowskiego. Wielokrotnie brała udział na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej, a jej występy otrzymywały zawsze pozytywne recenzje krytyków, dzięki jej tubalnemu głosowi, osobowości i umiejętnościom interpretacyjnym. Do klasyki przeszedł jej krótki, ale bardzo efektowny występ z piosenką Uśmiechnij się! Jutro będzie lepiej! w 1994 roku. W 2009 ukazał się jej singiel Atramentowa rumba w duecie z Los Locos, natomiast w 2012 wydała wspólnie z pianistą Bartłomiejem Wąsikiem i Royal String Quartet płytę Nowa Warszawa. W maju 2015 premierę miał jej album Atramentowa... (status podwójnej platyny), a w październiku tegoż roku album Atramentowa... Suplement będący kontynuacją i dopełnieniem poprzedniego (status platyny) oraz Świątecznie...(status złotej płyty). Wszystkie trzy płyty Stanisławy Celińskiej znalazły się w pierwszej pięćdziesiątce najlepiej sprzedających się płyt w roku 2016. 25 maja 2018 odbyła się premiera kolejnej płyty zatytułowanej „Malinowa”, która w październiku tego samego roku zdobyła status złotej płyty, w marcu 2019 Fryderyka w kategorii „Album Roku Muzyka Poetycka”, a w czerwcu podczas 56. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu status platynowej płyty. W czerwcu 2018 artystka wystąpiła w koncercie Od Opola do Opola podczas LV Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej, na którym otrzymała Nagrodę TVP1. 10 listopada 2018 wystąpiła podczas Koncertu dla Niepodległej, gdzie wykonała utwory Warszawo ma oraz Modlitwa o pokój. 2 czerwca 2019 wzięła udział w koncercie z okazji 40 rocznicy pielgrzymki Jana Pawła do Polski, podczas którego wykonała „Inwokację” Adama Mickiewicza do muzyki Macieja Muraszki.
AUTOGRAF ZDOBYTY OSOBIŚCIE: 24.11.2019.
AUTOGRAF ZDOBYTY OSOBIŚCIE: 24.11.2019.
poniedziałek, 16 grudnia 2019
47. SHAKIN STEVENS
(ur. 4 marca 1948 w Ely, w Cardiff, w Walii ) – walijski piosenkarz rock and rollowy, muzyki pop i autor tekstów piosenek, który zdobył największą popularność w latach 80. XX wieku.Swoją karierę rozpoczął w latach 60. z menadżerem Paulem Barrettem i zespołem The Sunsets, który prezentował rock'n'roll lat 50. W grudniu 1969 roku wystąpił przed koncertem zespołu The Rolling Stones. Rok później podpisał kontrakt z firmą Parlophone, która wydała jego debiutancką płytę A Legend (1970). W 1977 roku Shakin’ Stevens porzucił grupę The Sunsets i wystąpił w musicalu Jacka Gooda Elvis!. Pojawiał się regularnie w programie rozrywkowym Oh Boy, gdzie wykonał piosenkę „Hot Dog”. W 1981 roku jego przebój This Ole House trafił na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów, a jego album Shaky (1981) również stał się numerem jeden. W latach 80. wylansował takie hity jak You Drive Me Crazy (1981), This Ole House (1981), Oh Julie (1982), Shirley (1982), Give Me Your Heart Tonight (1982), Cry Just A Little Bit (1983), A Rockin' Good Way w duecie z Bonnie Tyler (1984), A Letter To You (1984), Breaking Up My Heart (1985), Lipstick Powder And Paint (1985), Merry Christmas Everyone (1985), Because I Love You (1986) i Come See About Me (1987). Swój hit Teardrops (1984) nagrał z gitarzystą Hankiem B. Marvinem, współpracował także z Rogerem Taylorem, Bonnie Tyler i Dave Edmundsem. W 1990 roku pojawił się z utworem I Might (Top 20), a dwa lata potem na UK Top 40 z piosenką Radio (1992). Odniósł sukces w Danii z płytą „A Whole Lotta Shaky” (podwójna platyna w 1994). W maju 2007 w Danii zrealizował swój kolejny album Now Listen (pozycja nr 8 na liście przebojów). W grudniu 2007 powrócił na 22. miejsce brytyjskiej listy przebojów z przebojem Merry Christmas Everyone. Rok 2008 to festiwale: Glastonbury w Anglii, Rundfunk w Berlinie. W sierpniu 2008 wystąpił na festiwalu w Sopocie (Sopot Festival). 8 grudnia 2008 płyta „Now Listen” ukazała się oficjalnie w Polsce (Sony Music).
niedziela, 15 grudnia 2019
46. GABI DRZEWIECKA
(ur. 9 czerwca 1986 w Warszawie) – polska dziennikarka, prezenterka radiowa i telewizyjna. Pracowała w Onet.pl, TVP, 4fun.tv, Roxy FM i Chillizet. Od 2014 roku przeprowadza wywiady z muzykami dla Dzień Dobry TVN. Prowadziła też programy Mistrzowskie Cięcie i Zanim Cię Zobaczę emitowane na antenie TVN Style, a także Nowa Tonacja na Canal+. W wakacje 2019 na antenie TVN prowadziła Dzień dobry TVN oraz była jedną z prowadzących Top of the Top Sopot Festival 2019.13 września 2019 zadebiutowała w roli prowadzącej siódmej edycji programu Big Brother.
sobota, 14 grudnia 2019
45. RYSZARD FILIPSKI
(ur. 17 lipca 1934 we Lwowie) – polski aktor i reżyser filmowy i teatralny. Był aktorem założonego przez siebie teatru eref-66. Pod koniec lat 70. XX wieku pełnił także funkcje administracyjne: najpierw jako dyrektor Teatru Ludowego w Nowej Hucie (1975–1979), następnie jako kierownik Zespołów Filmowych „Kraków” (1980–1981) i „Iluzjon” (1982–1987). W 1958 zdał aktorski egzamin eksternistyczny. Jako aktor najbardziej kojarzony z filmową rolą majora Henryka Dobrzańskiego, w filmie Bohdana Poręby Hubal (1973). Także – posępnego wachmistrza Soroki, przybocznego Kmicica z Potopu (1974) w reżyserii Jerzego Hoffmana. Z powodu warunków fizycznych, przez pewien okres etatowy „twardziel” polskiego kina sensacyjnego przełomu lat 60. i 70. XX wieku, : zawzięty kapitan MO w Tylko umarły odpowie (1969, reż. Sylwester Chęciński), agent kontrwywiadu z Brylantów pani Zuzy (1971, reż. Paweł Komorowski), czy zdemobilizowany weteran wojny w „polskim westernie” Południk zero (1970, reż. Waldemar Podgórski).
Subskrybuj:
Posty (Atom)












