Cześć, nazywam się Radek, od 2014 roku kolekcjonuje autografy znanych osobistości. Zapraszam do obserwowania!
wtorek, 9 kwietnia 2019
25. MIKOŁAJ GRABOWSKI
(ur. 5 grudnia1946 w Chrzanowie) – polski reżyserteatralny, dyrektor teatrów, aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, pedagog, profesor sztuk teatralnych. Absolwent studiów aktorskich (1969) i reżyserskich (1977) w krakowskiejPaństwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Po ukończeniu studiów aktorskich występował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1969–1977), zaś po ukończeniu studiów reżyserskich pracował w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze (1977–1979) i następnie Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (1979–1981).
W latach 1981–1982 jako dyrektor naczelny i artystyczny kierował poznańskim Teatrem Polskim. W 1982 przeniósł się do Krakowa na stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru im. Juliusza Słowackiego, które zajmował do 1985. W następnych latach reżyserował w Teatrze Ludowym w Krakowie-Nowej Hucie, Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, Pantheater Kampnagel w Hamburgu oraz Teatrze im. Juliusza Słowackiego. W latach 1999–2002 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Nowego w Łodzi. 1 września 2002 objął funkcję dyrektora artystycznego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, a rok później został także dyrektorem naczelnym tej sceny. Urzędowanie zakończył 31 grudnia 2012. Od 1987 współpracuje z Teatrem STU w Krakowie, będąc od 1997 (wspólnie z Krzysztofem Jasińskim) jego dyrektorem artystycznym.
Wyreżyserował wiele nagradzanych spektakli teatralnych oraz telewizyjnych, m.in. Opis obyczajów Jędrzeja Kitowicza w Teatrze STU (1990), Trans-Atlantyk Witolda Gombrowiczaw Teatrze im. Stefana Jaracza, Teatrze im. Juliusza Słowackiego i Teatrze Telewizji, Prorok Ilja Tadeusza Słobodzianka w Teatrze Nowym w Łodzi. Pracuje również jako pedagog. W 1969 rozpoczął jako asystent pracę w PWST w Krakowie. W latach 1998-2008 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni. W 1994 otrzymał tytuł profesora sztuk teatralnych. Na macierzystej uczelni doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. Występuje także w filmach, grał w takich produkcjach jak Kariera Nikosia Dyzmy, Pręgioraz Karol. Człowiek, który został papieżem. W wyborach parlamentarnych w 2005 Mikołaj Grabowski bez powodzenia kandydował na senatora z okręgu krakowskiego, reprezentując Partię Demokratyczną – demokraci.pl, do której należał. Starszy brat aktora Andrzeja Grabowskiego.
piątek, 5 kwietnia 2019
24. ANIA DĄBROWSKA
(ur. 7 stycznia 1981 w Chełmie) – polska wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV. Zadebiutowała w 2004 roku albumem Samotność po zmierzchu, który zdobył wysokie uznanie krytyki i publiczności. Wydawnictwo Kilka historii na ten sam temat z 2006 roku było jej pierwszym albumem nawiązującym do tradycji polskiej muzyki lat 60., co artystka kontynuowała na kolejnych dwóch płytach. Ania wydała dotąd sześć albumów studyjnych, z których pięć trafiło na pierwsze miejsce listy sprzedaży OLiS w Polsce i uzyskało status platynowych (Dla naiwnych marzycieli zdobył podwójną platynę). Jest jedną z najczęściej nominowanych artystek do Nagrody Muzycznej Fryderyk i obecnie ma na swoim koncie 34 nominacje w tym 9 wygranych statuetek. Do 2011 roku, łączna sprzedaż jej płyt w Polsce przekroczyła liczbę 250 tys. egzemplarzy. Od kwietnia 2015 roku nagrywa dla Sony Music. W 2002 roku uczestniczyła w programie rozrywkowym Idol, w którym zajęła 8. miejsce. Następnie współpracowała z Andrzejem Smolikiem i Krzysztofem Krawczykiem, nagrywając chórki do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka ...bo marzę i śnię. W roku 2003 została zaproszona do udziału w Projekcie SI 031, w ramach którego udzieliła się wokalnie w trzech piosenkach i wzięła udział w nagraniu teledysku „Trzynastka”. W tym samym roku do rozgłośni radiowych trafił jej pierwszy singel, „I See”, który zdobył jednak dość umiarkowaną popularność. 10 listopada 2017 roku ukazał się pierwszy album kompilacyjny Dąbrowskiej zatytułowany The Best of, zawierający największe przeboje w dorobku artystki oraz premierowy singiel „Z Tobą nie umiem wygrać”. Singiel dotarł do 1 miejsca listy AirPlay. Natomiast album do 3 miejsca listy OLiS.
piątek, 29 marca 2019
23. WOJCIECH GĄSSOWSKI
(ur. 20 czerwca1943 w Warszawie) – polski piosenkarz, gitarzysta i kompozytor. Największą sławę przyniósł mu w latach 80. utwór „Gdzie się podziały tamte prywatki”, natomiast w latach 70. „Przygoda bez miłości” (z zespołem Test), a w latach 60. „Zielone wzgórza nad Soliną” (z zespołem Tajfuny) Wojciech Gąssowski współpracował z wieloma zespołami, m.in.: Czerwono-Czarni, Chochoły, Tajfuny, Polanie, Grupa ABC, Test. Wystąpił w epizodycznych rolach w filmach Dwa żebra Adama Janusza Morgensterna, Molo Wojciecha Solarza i Piłkarski pokerJanusza Zaorskiego. Nagrał piosenki do serialu Wojna domowa, jest też wykonawcą
tytułowej piosenki serialu M jak miłość. W 1985 wraz z ówczesną partnerką – tancerką Małgorzatą Potocką i prowadzoną przez nią grupą baletową Sabat był jednym z zakładników porwanego przez palestyńskichterrorystów statku MS „Achille Lauro”. W 2005 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”. Największą sławę przyniósł mu w latach 80. utwór „Gdzie się podziały tamte prywatki”, natomiast w latach 70. „Przygoda bez miłości” (z zespołem Test), a w latach 60. „Zielone wzgórza nad Soliną” (z zespołem Tajfuny)
Wojciech Gąssowski współpracował z wieloma zespołami, m.in.: Czerwono-Czarni, Chochoły, Tajfuny, Polanie, Grupa ABC, Test. Wystąpił w epizodycznych rolach w filmach Dwa żebra Adama Janusza Morgensterna, Molo Wojciecha Solarza i Piłkarski pokerJanusza Zaorskiego. Nagrał piosenki do serialu Wojna domowa, jest też wykonawcą tytułowej piosenki serialu M jak miłość.
W 1985 wraz z ówczesną partnerką – tancerką Małgorzatą Potocką i prowadzoną przez nią grupą baletową Sabat był jednym z zakładników porwanego przez palestyńskichterrorystów statku MS „Achille Lauro”.
W 2005 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
Wojciech Gąssowski współpracował z wieloma zespołami, m.in.: Czerwono-Czarni, Chochoły, Tajfuny, Polanie, Grupa ABC, Test. Wystąpił w epizodycznych rolach w filmach Dwa żebra Adama Janusza Morgensterna, Molo Wojciecha Solarza i Piłkarski pokerJanusza Zaorskiego. Nagrał piosenki do serialu Wojna domowa, jest też wykonawcą tytułowej piosenki serialu M jak miłość.
W 1985 wraz z ówczesną partnerką – tancerką Małgorzatą Potocką i prowadzoną przez nią grupą baletową Sabat był jednym z zakładników porwanego przez palestyńskichterrorystów statku MS „Achille Lauro”.
W 2005 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
czwartek, 28 marca 2019
22. SOBOTA
(ur. 25 lutego 1977 w Szczecinie), znany również jako S.O.B., Szekspir i eSOBe – polski raper. Michał Sobolewski działalność artystyczną rozpoczął pod koniec lat 90. XX w. Początkowo związał się z zespołem Uquad-Squad, a w 1999 roku dołączył do popularnego wówczas zespołu Snuz. Wraz z grupą nagrał wydany rok później album zatytułowany Towar to sprawdzony maksymalnie czysty. Po rozwiązaniu zespołu raper kontynuował działalność artystyczną w składzie Mores RSH, wraz z którym nagrał m.in. dwie piosenki na ścieżkę dźwiękową głośnego dokumentu Sylwestra Latkowskiego „Klatka” (2003). Trzy lata później ukazało się jedyne wydawnictwo zespołu – Słowo droższe od złota, po czym projekt został zarzucony. W międzyczasie Sobota dołączył do kolektywu Spółdzielnia (Ogarnij Się!). Wraz z zespołem muzyk nagrał kolejno cztery mixtape'y Mixtape 1 – Tony Jazzu (2007), Mixtape 2 – DJ Twister (2007), Mixtape 3 – DJ Feel-X (2008) oraz Mixtape 4 – DJ Feel-X (2010). W 2007 roku Sobota wziął udział w trasie koncertowej „Stoprocent Tour”, która była promowana teledyskiem do utworu o tym samym tytule. Nagrana m.in. z udziałem Pei, Kaczora i Donguralesko piosenka, a emitowana przez stację telewizyjną 4fun.tv przysporzyła Sobolewskiemu pewnej popularności w kraju. W 2009 roku ukazało się pierwsze solowe wydawnictwo Soboty – mixtape Urodzony by przegrać, żyje by wygrać. Jeszcze w 2009 roku do sprzedaży trafił album solowy rapera pt. Sobotaż. Na płycie znalazł się m.in. utwór „Tańcz głupia”, który przyniósł raperowi sukces jako artyście solowemu. Zrealizowany do utworu teledysk odnotował w przeciągu roku od premiery milion odsłon w serwisie YouTube. W 2011 roku ukazał się drugi, wyprodukowany w całości przez Matheo, album studyjny rapera zatytułowany Gorączka sobotniej nocy. Promowana teledyskami do utworów „Jesteś już mój, jesteś już moja”, „Zabroń mi” i „Mój czas” płyta dotarła do 8. miejsca najpopularniejszych płyt w kraju (OLiS). Rok później „drugą młodość” zyskała piosenka z repertuaru Soboty „Tańcz głupia”, której mashup z bijącą rekordy popularności kompozycją „Ona tańczy dla mnie” discopolowego zespołu Weekend zrealizował raper i producent muzyczny 2sty. Ciesząca się popularnością w kraju piosenka do października 2013 roku została wyświetlona ponad 10 mln razy na łamach YouTube. W opublikowanym w 2013 roku przez agencję informacyjną Blitznews.pl rankingu najpopularniejszych polskich muzyków na Facebooku Sobota zajął 6. miejsce z wynikiem 571 tys. fanów.
poniedziałek, 25 marca 2019
21. DON VASYL
(ur. 10 kwietnia 1950 w Łodzi) – romski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek, poeta i animator ruchu kulturalnego polskich Cyganów. 15 lipca 2017 roku w Ciechocinkuzostał laureatem Nagrody im. Ryszarda Ulickiego. Pochodzi z królewskiej rodziny Cyganów wielkomiejskich z dynastii Baro Szero (Wielka Głowa). Urodził się w Łodzi w parku na Arturówku, gdyż miasto to znalazło się akurat na drodze cygańskiego taboru. Jego ojciec Jan wychował się w Łodzi, matka pochodziła z Warszawy. Przez jakiś czas mieszkał w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie wychowywał się u boku słynnej cygańskiej poetki Papuszy. Potem przeprowadził się do Włocławka, a obecnie mieszka na stałe w Ciechocinku na Kujawach. Na scenie występuje od 12. roku życia. Od 1984 śpiewa z własnymi zespołami. W 1987 założył zespół artystyczny Don Wasyl i Roma, który zmienił później nazwę na Don Vasyl i Cygańskie Gwiazdy. Jest organizatorem i pomysłodawcą Międzynarodowego Festiwalu Piosenki i Kultury Romów odbywającego się nieprzerwanie od 1997. Jego wiersze ukazały się w dwóch zbiorach poezji Kujawy piórem malowane (1995) oraz Twórcy regionu 2 (1996). Sam jest autorem tomiku wierszy Pasażerowie niebieskiego taboru (1998). W 2005 uhonorowany odznaką Zasłużony Działacz Kultury.
Ma 3 dzieci – córkę Agnieszkę oraz synów Wasyla Juniora i Dzianiego. Obaj synowie związani są z przemysłem muzycznym. 21 października 2012 wystąpił w dwójkowym show Kocham Cię, Polsko!, w drużynie Katarzyny Zielińskiej.
Ma 3 dzieci – córkę Agnieszkę oraz synów Wasyla Juniora i Dzianiego. Obaj synowie związani są z przemysłem muzycznym. 21 października 2012 wystąpił w dwójkowym show Kocham Cię, Polsko!, w drużynie Katarzyny Zielińskiej.
piątek, 22 marca 2019
20. TAMARA ARCIUCH
(ur. 24 marca 1975 w Skierniewicach) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Jest absolwentką Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Skierniewicach. W 1998 ukończyła krakowską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. W Teatrze Ludowym w Krakowie debiutowała rolą Heleny w Panu Jowialskim (7 lutego 1997) Aleksandra Fredry. W teatrze tym zatrudniona była w latach 1998–1999 (potem do 2001 bez etatu). Na scenie Teatru Wybrzeże po raz pierwszy widzowie zobaczyli ją w przedstawieniu Biedermann i podpalacze w reżyserii Krzysztofa Babickiego 5 grudnia 1998. W teatrze tym była aktorką etatową od 2001 do 2008. Grała Janie w Nie teraz, kochanie (20 sierpnia 2000), farsie w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. O pracy nad przedstawieniem Preparaty (20 maja 2001) w reżyserii Ingmara Villqista mówi, że nie pamięta, aby jakiś spektakl teatralny budził w niej takie emocje. Widzowie pamiętają jej doskonałą kreację Lillian Holiday w Happy Endzie Brechta i Weilla (15 grudnia 2001). Talent do kreowania postaci komediowych ukazała na scenie Teatru Muzycznego w Gdyni rolą Roxie Hart w musicalu Maurine Dallas Watkins Chicago (pokaz premierowy 6 czerwca 2002). Na dużym ekranie debiutowała w 1997 w filmie sensacyjnym Jarosława Żamojdy Młode wilki 1/2 jako Agata, koleżanka Ani. Grając postać Kaśki Wojnarówny, panny młodej w filmie Wojciecha Smarzowskiego Wesele w 2004, przełamała swój wizerunek ekranowej postaci negatywnej. Pierwszą ważną rolą serialową Tamary Arciuch była rola Moniki Rozdrażewskiej w serialu Adam i Ewa. Rola ta spowodowała, że później kojarzono ją najczęściej z negatywną postacią – nerwową, czasem nieobliczalną kobietą. Sławę przyniosła jej rola Karoliny Łapińskiej w serialu Niania (2005–2009). W 2008 grała „Piękną Nieznajomą” w serialu Halo Hans!, gdzie poznała swojego przyszłego partnera, Bartłomieja Kasprzykowskiego. Od 2010 wciela się w Annę Gruszyńską, siostrę Hanki Mostowiak w serialu M jak miłość.
środa, 20 marca 2019
19. NIKODEM ROZBICKI
(ur. 4 czerwca 1992 w Warszawie) – polski aktor filmowy, muzyk i DJ. W dzieciństwie uczył się gry na gitarze, później nauczył się także gry na gitarze basowej i elektrycznej oraz na perkusji. Ukończył studia na Wydziale Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego. W październiku 2017 rozpoczął studia na Wydziale Aktorskim warszawskiej Akademii Teatralnej. Debiutował w nagrodzonym na festiwalu Berlinale „Kryształowym Niedźwiedziem” filmem Katarzyny Rosłaniec Bejbi blues, w którym zagrał główną rolę męską u boku Magdaleny Berus i Magdaleny Boczarskiej. Wystąpił w drugiej i trzeciej części filmowego hitu wyprodukowanego przez TVN Listy do M.. Współpracował m.in. z Maciejem Dejczerem, Marcinem Koszałką czy Łukaszem Palkowskim. W 2018 zagrał główną rolę męską w filmie krótkometrażowym Sióstr Bui, Świtezianka, adaptacji ballady Adama Mickiewicza. W filmie wojennym Denisia Delicia Dywizjon 303. Historia prawdziwa wcielił się w historyczną postać Stefana Karubina, sierżanta pilota „Dywizjonu 303”, a w 2019 zagrał Marcina Zawadę w filmie Miszmasz, czyli kogel-mogel 3. Na małym ekranie debiutował w 2014, występując w serialach Ojciec Mateusz i Prawo Agaty. W 2015 wciełił się w postać Bartka, jednej z czterech głównych ról w serialu Powiedz tak. Szerokiej publiczności znany jest również z seriali Singielka czy Nie rób scen.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)










